Ik zit nu weer op mijn werk, vanmorgen om 6.40 hadden we het vliegtuig in Hobart en om 9 uur was ik weer thuis.

We hebben ongeveer 1500 km gereden 5 dagen. Om een idee te geven hoe we het rondje hebben gedaan:

De gele punten zijn plaatsen waar we hebben overnacht. Als je op de kaart klikt zie je de grote versie:

Donderdag – Vertrek Tazzie
Om 5.15 stond de taxi voor de deur om ons (Flav, Chris en ik) naar domestic terminal te brengen. We hadden besloten om voor een taxi te gaan omdat dat goedkoper was dan met de trein.

Na te zijn ingecheckt ff wachten op het boarden en op naar Melbourne. Dat is ongeveer 1 uurtje vliegen. Omdat ik erg verkouden was, was het een niet erg prettige vlucht. Het opstijgen was geen enkel probleem maar toen we de daling inzette leek het alsof iemand met een brandend hete staaf in mijn neus stond te porren en leek mijn voorhoofd vol te zitten met hete draden die door mijn holtes werden getrokken. Man, ik was blij dat ik op de grond stond maar het leuke was dat we dus nog eens de lucht in moesten.

Uiteindelijk was de 2e vlucht iets minder erg omdat ik met iets meer geweld probeerde om de druk gelijk te krijgen (moest ineens weer denken aan mijn introduik).

Anyway, toen we aankwamen op Hobart Airport pakte we een taxi richting Hobart om daar onze auto op te halen. We hadden niet gedacht dat het vliegveld zo ver van de stad af lag, maar uiteindelijk viel het wel mee in de kosten. ( 37 dollar, wat we konden delen door 3 uiteraard). We kregen de sleutels van een Nissan Pulsar 1.8 Automatic en ons plan was om eerst wat ontbijt te regelen.

Na een kleine stadsrit stopte we bij een breakfastspot precies tegenover Hobart Police Headquarters. Flav en Chris besloten om voor een (goedkope) cheeseburger te gaan ( om 8.30 smorgens). Ik bestelde een big breakfast (eieren met sshpek..en een worst + wat toast). Daarna wilde we zo snel mogelijk Hobart uit dus reden we zoals je op het kaartje kunt zien richting westen. (onderweg eerst ff langs de woolworths om wat boodschappen te doen)

De eerste stop was Mount Field National Park. Daar kochten we een National Parks Pas voor $50. (Normale toegang is $20 en Tazzie heeft een hoop NP’s). In Mount Field NP heb je de Russell Falls waar je in ongeveer 15 minuten heen kunt lopen. We besloten om nog wat verder te gaan richting Horseshoe Falls en daarna naar Lady Baron Falls. Al met al was dit een tochtje van ongeveer 3 uur. Bij de auto aangekomen besloten we om richting strathgordon te gaan om daar een slaapplaats te zoeken.

Toen we wat andere stadjes bekeken kwamen we al snel tot de conclusie dat het niet verstandig was om helemaal naar strathgordon te rijden omdat het wel eens goed kon tegenvallen met beschikbare slaapplaatsen. Dan maar kijken waar we terecht komen en we vonden een slaapplaats in Maydena. Het was bij een knakker die een oud huis had gekocht en dat aan het opknappen was.

Hij had 2 kamers vrij voor reizigers. Die knakker, John, bleek een veganist te zijn. En wilde wel voor een paar dollar een diner voor ons koken. Dat bleken gestampte aardappelen met bruine bonen en een of andere indian curry saus te zijn. Op zich wel te eten (en voor $4 hadden we onze buik wel vol). We vroegen aan John of hij nog tips had en hij vertelde ons wat handige dingen over waar wel en waar niet te gaan. In elk geval het plan voor de vrijdag stond vast.

Vrijdag
Om 7 uur zaten we in de auto richting Strathgordon (ik reed omdat Chris erg moe was) Na ongeveer een uurtje rijden en wat tussenstops voor wat mooie uitzichten kwamen we aan bij het einde van de weg. Daar hadden we een erg mooi uitzicht op de Gordon Dam en na wat foto’s gemaakt te hebben reed ik weer terug richting Maydena. Nog even een snelle stop bij Lake Pedder en ff op de thee bij John. Daarna reed Chris weer verder richting Queenstown. Ons doel van die dag was om uit te komen bij Cradle Valley.

Op de weg naar Queenstown kwamen we langs Lake St Clair. Van wat plaatjes hadden we gezien dat dat erg mooi was, maar John waarschuwde ons dat het punt waar we heen wilde compleet anders was en maar 5 minuten foto’s maken waard was. Mooie gelegendheid om onze bij woolworths gekochte lunch te nuttigen en wat foto’s te maken. Niet te lang bij stilstaan want we hadden nog wat kilometertjes voor de boeg.

In Queenstown aangekomen maakte we een koffiestop (ja ik drink koffie, werk bij wat italianen dus dan moet je na de lunch wel een short black == espresso drinken he ) Maar goed, Queenstown is de ‘hoofdstad’ van west Tasmania, een mijnwerkersstadje, en er lopen merkwaardige mensen rond. We voelden ons nogal bekeken en gingen dan ook weer snel verder richting noorden.

We kwamen ongeveer om 6 uur aan bij het visitor centre. Dat bleek al gesloten te zijn, en dat was nu net te plaats waar we moesten aanmelden voor een slaapplaats. We vroegen iemand of hij misschien nog iets in de buurt wist en wees ons richting Cosy Cabins. Daar hadden ze nog een 2 bunkbed room waar we mooi met ons 3en in konden.

Nadat we ons gesettled hadden gingen we op zoek naar een bar. Iemand kon ons vertellen dat we het beste naar een hotel konden gaan wat ongeveer 1 km verder lag. Mooie kans voor een avondwandeling dus. Bij het erg chique hotel aangekomen bestelde we een biertje en zaten we een tijdje in de lounche. Toen begonnen we toch wel honger te krijgen en besloten we terug te lopen. Onderweg kwamen we nog een echt Tasmaanse Duivel tegen. Het was donker en uiteraard had ik mijn camera niet meegenomen maar we hebben er in elk geval 1 gezien. Zo na zonsondergang komen trouwens een hoop dieren eens kijken of er wat voedsel te vinden is.

Bij de cosy cabins aangekomen opende we onze onderweggekochte fles wiskey en maakte we de spaghetti met tomatensaus. Na een lekkere maaltijd was het tijd om te gaan slapen.

Zaterdag
Plan was om rond 7 uur op te staan wat achteraf eerder 7.30 werd, maar dat maakt niet uit, na een ontbijtje en een douche stapte we in de auto om weer naar het visitor centre te gaan. We hadden van te voren al besloten dat we de cradle mountain walk wilde gaan doen. Helaas was het erg bewolkt en de gast in het visitor centre liet me een webcamfeed zien van de cradle mountain. Het eerste wat ik dacht en zei: nice, but where is the mountain. Je had dus maar 4-5 meter zicht. Niet echt waard om omhoog te gaan dus. We besloten om naar Dove Lake te rijden om daar een wandeling om het meer te maken.

Tijdens deze wandeling had ik de camera steeds in mijn hand. Dit zorgde ervoor dat er zich een klein beetje condens vormde onder het filter wat erop zat. Omdat ik een foto wilde maken en dus ff moest poetsen van de binnenkant schroefde ik het filter eraf en… het viel uit mijn handen. We stonden net op een boardwalk, en uiteraard viel het naar beneden. Chris zei gelijk, ik ga het wel halen, dus hij klom naar beneden en nam mijn filter samen met een zonnebril op sterkte, een lensdop, een flesje zonnebrand olie weer mee naar boven, ( wat een held he)

Toen we weer terug waren aten we een muesli/noten reep en weer op weg want we hadden best nog wel een stukje te rijden. We reden via Launceston ( spreek uit Lawnzzzton) waar we even een koffie/tankstop maakten weer door naar de oostkust. Ons plan was om te overnachten in Coles Bay maar daar aangekomen, en niet realiserende dat het lang weekend was met Anzacday en dat alles wel eens vol kon zijn, konden we ons omdraaien. Gelukkig was de man zo aardig om even een ander hostel op te bellen ( in Bicheno) om daar 3 bedden voor ons te reserveren.

Het was inmiddels al donker en in het donker komt het wildlife tot leven. Dit betekende dus iets minder snel rijden maar uiteindelijk kom je er wel ( ong 30 mins rijden).

Daar aangekomen, ingecheckt en onze spullen uitgeladen. Ook hier hadden we een kamer voor ons zelf ( al waren er wel 8 bedden in die kamer).

De man van het hostel vertelde ons dat je naar pinguins kon gaan kijken. Een voorwaarde was wel.. geen camera, als je namelijk flitst dan schrikken de beestjes. Er was dus een grote rots waar een hoop pinguins aan het begin van de avond uit het water kwamen. Toen wij daar aankwamen waren er maar 1 of 2 pinguins maar toch erg grappig om te zien.

We begonnen al aardig honger te krijgen dus op naar het hostel om een lekkere maaltijd te maken. Die avond nog wat gekaart met wat japanners ( en wat wiskey gedronken) en maar lekker naar bedje.

Zondag
Na een snel toast met nutella en druiven ontbijt weer in de auto gesprongen om weer naar Coles Bay te gaan. Daar een korte maar steile wandeling naar een uitzichtpunt op Wineglass bay.

Zelfde weg weer terug en bij het visitor centre nog even een kleine wandeling gemaakt over Oyster Beach. Helaas was het weer eens bewolkt dus geen mooie ‘blauwe lucht,mooi landschap pics’. Daarna richting zuiden.

Maandag

Dinsdag

Woensdag
Vliegtuig vertrok om 6.40 dus om 5.45 stond de taxi voor de deur om ons naar het vliegveld te brengen. Na een 2 uur durende vlucht weer geland in Sydney waar we met de taxi weer naar Glebe werden gebracht.

Daar aangekomen ff gedouched en naar het werk…

Toen ik net terug was van Cairns hoorde ik van 2 knakkers next door dat ze naar Tasmania gingen. Aangezien dat ook op mijn todo lijstje staat vroeg ik of ik mee mocht en heb ik weer een aantal dagen vrij gevraagd op het werk, ticket geboekt, en op donderdag 21 april om 6.15 vlieg ik naar Melbourne en van daar naar Hobart. Op woensdagochtend 27 april vliegen we ook weer terug van Hobart dit keer direct naar Sydney.

Donderdag – Vertrek naar Cairns
Na een uurtje eerder van werk te zijn weggegaan en thuis ff omgekleed te hebben en de laatste spulletjes in de tas te hebben gefrot gingen Mike en ik richting vliegveld. Daar aangekomen ff inchecken, een snelle burger en instappen. Na ongeveer 3 uurtjes kwamen we om 10:45 aan in het tropische Cairns. Je merkte gelijk dat het een stuk warmer was ( ongeveer 30 graden om 11 uur s’avonds) en het regende uiteraard. Het vliegveld was erg klein en het was dan ook niet moeilijk om onze bagage terug te vinden en een taxi naar ons hostel/hotel te pakken. We hadden een kamer gereserveerd in Gilligans.

Daar aangekomen onze tassen in de kamer gedropt en maar meteen op verkenningstocht (dat waren in dit geval vooral bars-clubs). We begonnen in Gilligans zelf, die sloten om 12.30 en we besloten toen om naar de onder de backpackers erg bekende Woolshed te gaan.

Na een tijdje daar rondgehangen te hebben besloten we om naar de Esplanade te gaan. de Esplanade is zeg maar de boulevard van Cairns, mooie palmbomen, een zwembad, leuk grasveldje en dat allemaal naast het erg mooie strand van Cairns. Cairns heeft dus niet echt een strand, doordat ze de hele kustlijn gebaggerd hebben. Om het toch nog een beetje aantrekkelijk te maken hebben ze dus de Esplanade gemaakt.

Vrijdag – Boeken van Tours
Na lekker uitgeslapen te hebben en een ontbijtje te hebben besteld zijn we naar het tourbookingsoffice van Gilligans gegaan. Daar hebben we 3 tours geboekt voor zaterdag-zondag-maandag. De rest van de dag hebben we lekker gerelaxed, want zaterdag moesten we rond een uur of 6.30 op voor de eerste tour!

Zaterdag – Daytrip Daintree Rainforest – Cape tribulation
We stonden om 7.15 buiten te wachten op de bus die ons mee zou nemen voor de dagtour, uiteindelijk kwam die pas rond 7.40 en moesten we nog een hoop andere mensen ophalen.

Na een uur of iets door Cairns te hebben gecrossed en af en toe wat mensen in te laden gingen we dan toch op weg. Volgende stop was Port Douglas. Daar moesten we ook weer wat mensen oppikken en nadat dat klaar was gingen we richting de Daintree River.

Daar aangekomen stapte we op een kleine boot en vertelde ze wat over de rivier en het wildlife dat je er tegen kon komen. Ze bleven echter herhalen dat het een typische herfstdag was en dat het gedrag van de dieren totaal onvoorspelbaar was. Met andere woorden, we waren niet er niet van verzekerd een croc te zien. Na ff rondgevaren te hebben zagen we dan wel een klein crocje. Dit was zo ongeveer ook het einde van de boottocht en we vervolgden onze reis aan de andere kant van de rivier. Na een tijdje kwamen we aan bij Marrdja Boardwalk waar we de eerste echte rainforest konden bezichtigen. Het was een pad gemaakt van balken dat door het regenwoud ging. Helaas was door een storm een dikke boom midden op het pad gevallen en moesten we halverwege omkeren.

Tijdens deze wandeling hebben we een mooie hagedis, dikke spin, wat krabbetjes en wat mieren waarvan hun achterkant naar citroen smaakte gezien.

Weer terug in de bus op naar Cape tribulation. Daar kregen we lunch (ozzy burger met fries) en konden we na een korte wandeling het mooie strand van cape tribulation bekijken. Helaas was het aardig bewolkt en moesten we weer snel terug naar de bus.

Op de weg terug nog even gestop bij de Mossman Gorge waar je een verfrissende duik kon nemen. Op zich was dit niet erg indrukwekkend, gewoon een stromende rivier door het regenwoud. Na een half uurtje weer naar de bus en op naar Port Douglas waar we een half uurtje konden rondlopen.

Rond 6 uur waren we weer terug bij Gilligans waar we na een diner en een douche gezellig gingen stappen.

Zondag – Fitzroy Island
Vandaag redelijk uitslapen, we hadden de ferry om 10 uur naar Fitzroy Island. Daar aangekomen hebben we ff relaxed op het strand gelegen en heb ik wat rondgelopen over wat rotsen.

In de middag hebben we wat kleine wandelingetjes gemaakt in het regenwoud van het eiland. En om 5 uur moesten we de boot weer terug hebben.

Terug in cairns wat gegeten en gedronken en redelijk vroeg naar bed want volgende dag 7.30 bij de reef terminal.

Maandag – Great barrier reef
Vandaag moesten we om 7.30 bij de reef terminal zijn om op de boot te stappen naar het outer great barrier reef. Op de planning stond een introduik en snorkelen. Het duurde ongeveer 1,5 uur om naar de plek te gaan en al snel waren een heleboel mensen zeeziek. De boot was 1 groot kotsfeest. Als je je niet zo lekker voelt moet je naar buiten gaan, en uitgerekend waren het de asiaten die aan het kotsen waren. De crew bleef herhalen, ga naar buiten en het enige wat ze zeiden was, yes yes, maar bleven gewoon zitten.

Toen we op de snorkelplek waren heb ik een wetsuit gehuurd, om me enigzins tegen de kwallen te beschermen (ik had lange mouwen maar korte pijpen) en gelukkig geen last gehad van kwallen (andere mensen wel). Het snorkelen was echt erg mooi, je ziet mooie kleuren vissen, toch vond ik het koraal een beetje tegenvallen. Ik had gedacht dat het allemaal veel gekleurder was.

Terug op de boot, lunchen, en klaar maken voor de intro duik. De introduik is met een instructeur, de eerste 5 minuten hang je onder de boot en doe je wat kleine oefeningetjes. Daarna zwem je arm in arm met een groep van 3 personen + instructeur een beetje rond en kijkt de instructeur of je je happy voelt, hij had al snel door dat iedereen happy was dus toen konden we zelf wat rondzwemmen, uiteraard onder toezicht van hem.

Daar kwamen we een mooie schildpad tegen en werden wat mooie foto’s gemaakt. Na de duik ging de boot naar de 2e plaats, waar we nog wat gesnorkeld hebben en wat zon gepakt op het dek van de boot.

Onder het genot van een biertje en een redelijk ruwe ocean gingen we weer terug naar Cairns waar we weer wat te eten pakte en wat gingen stappen.

Dinsdag – terug naar Sydney
We hadden gevraagd of we later konden uitchecken want we moesten rond een uur of 3 op het vliegveld zijn. Normaal moet je al om 10 uur de kamer uit, maar we mochten blijven tot 1 dus dat was wel ok.

Na een ontbijtje en korte wandeling in Cairns pakten we de taxi om op het vliegveld afscheid te nemen van het mooie tropische Cairns.

Mijn vliegtuig vertrekt donderdagavond om 7:45 plaatselijke tijd richting Cairns waar ik dan rond een uur of 11 arriveer.

Ik heb vrijdag/maandag/dinsdag vrijgenomen van werk om 4 dagen te gaan genieten van de rainforest en de great barrier reef. Het verslag + foto’s zal na dinsdag online worden gezet

Mike en ik hadden afgesproken om te kijken wat voor weer het was op 2e paasdag en als het er een beetje christelijk uit zag om dan de trein naar de Blue mountains te pakken. Het was erg bewolkt en dus hadden we er niet zoveel hoop op, toen om 9.30 besloot ik dat we gewoon moesten gaan. We wilden de trein van 11 uur pakken om dan om 13 uur aan te komen in de blue mountains.

Helaas misten we de trein net… en besloten we om maar te gaan ontbijten. De trein van 12 uur hadden we gelukkig gehaald en na 2 uur stonden we in Katoomba.

Aangezien het dus al 2 uur was besloten we een kaartje te kopen voor de Explorer bus

Eerste stop was Scenic World. We kochten een return ticket zodat we met de railway naar beneden konden, dan een stukje lopen en dan weer omhoog konden met de Flyway.

De railway was erg steil maar je zag vrij weinig omdat alles was afgeschermd. We besloten om de andere kant op te lopen richting the 3 sisters (in plaats van omhoog te gaan, de bus te pakken en uit te stappen bij de 3 sisters)

Dit was een erg mooie wandeling, en als laatste moesten we de Giant stairway omhoog. Dat waren 862 treden. We moesten aardig doorstappen want om 4:45 vertrok de laatste bus.

Ruim op tijd kwamen we boven aan en bracht te bus ons naar Leura waar we weer op de trein stapten.

Ik vond de blue mountains niet zo heel erg spectaculair, we hebben vandaag ook alleen maar erg toeristische plaatsen bezocht. Ik wil graag nog een keer een dag gaan hiken daar, maar dat zal zonder Mike moeten, (amerikanen….zucht )

Ik zou dit weekend een weekend trip naar Port Stephens maken.

Trip Includes: Return air conditioned transport, see the Australian
Koalas in their natural habitat while taking a beautiful bushwalk, visit
an Australian Oyster Farm, and sample some of its fresh oysters,
accommodation, Australian BBQ dinner, Breakfast, a two hour Dolphin
Watch cruise and why not even swim with them as there are waterslides,
jumping board and a boom net on the boat (free tea and coffee on board),
Four wheel driving tour on some of Australia’s biggest sand dunes and an
opportunity to experience Sand Boarding (optional), or just lay down and
chill on the sand or swim at the beautiful Birubi Beach before returning
back to Sydney.

Don’t forget: towel, swimsuit, sunscreen

Pick up: 7.45 am (Outside KFC, Bathurst St)

Return: 6.30 pm on Sunday

Gister belden ze op om te zeggen dat het nog maar 1 dag is.. (zaterdag) en of ik nog mee wilde. Ik vroeg waarom het nog maar 1 dag was, naja dat kwam door de hevige regen de laatste dagen. De oysterfarm en de koala walk vielen daardoor af.

Wat ga ik dan doen op zaterdag? Dolphin watching and sandboarding. Ook cool natuurlijk maarjah, de vraag is nog of het uberhaupt door gaat omdat een hoop mensen nu afgemeld hebben.

EDIT:
Trip is canceled… fijn… zo krijg je wel dingen te zien…

Nu denken jullie allemaal dat ik ga verhuizen, naja dat is ook zo! Als het goed is vandaag zelfs. Niet naar een ander huis, maar naar een andere kamer in hetzelfde huis.

Het zit namelijk zo:
Mike gaat over een paar weken naar huis en hij heeft een 2x zo grote kamer + deur naar veranda ( == deur naar de buitenlucht) dus belde ik George ( == eigenaar van het huis) op om te vragen of ik dan Mike’s kamer kon hebben. No worries m8, you can have that room.

Nu hoor ik jullie denken… maar… dat is pas over een paar weken. Dat klopt, nu komt het:
Daniel ( een vent uit slowakije die al 3 jaar hier op een studentvisa verblijft zonder naar school te gaan) woont in het huis next door. ( dat ook van George is) Hij had een deal met George dat hij wat deed poetsen en onderhouden in beide huizen en daarvoor kreeg hij korting op de huur.

Nu hoorde ik gister ineens dat Daniel naar huis MOEST, want ze hadden zijn visum niet verlengd. Hij is dus ook gister vertrokken. Daniel moest ook altijd de huur ophalen van beide huizen en dat heeft hij maandag dan ook gedaan. En meegenomen Hij is gewoon gegaan zonder iets te laten weten aan George.

Anyway, Christian (duitser die ongeveer dezelfde kamer heeft als mike) gaat nu op de plaats van Daniel wonen en wat van zijn klusjes opknappen en ik heb George gister gebeld om te vragen of ik de kamer van Christian mocht hebben.

Christian waarschuwde me omdat Ahmed die naast ons woont ook die kamer wilde hebben omdat hij studeert en nu een shared kamer heeft. Gelukkig was ik eerst en als alles goed is kan ik straks mijn spullen omgooien

Ik heb vrijdag de 11e vrijgevraagd om met Mike wat toeristendingen te gaan doen. Mike doet zijn stage bij een bedrijf die een soort van prepaid attractiekaart verkopen. Je kunt dan, afhankelijk van hoe lang je kaart geldig is, attracties bezoeken. Meestal heb je gratis entree, of korting op producten die ze aanbieden.

Normaal kost een dagkaart $65, maar Mike had wat korting kunnen regelen en we kregen de kaarten voor $52. Het plan was om vrijdag in de middag wat dingen te doen en zaterdagmorgen. We dachten namelijk dat de kaart 24 uur geldig was, maar helaas bleek dat niet zo te zijn. Aangezien we de vrijdag uitgeslapen hadden was het te laat om nog ergens heen te gaan en de kaart te gebruiken.

Na wat dingetjes opgezocht te hebben bleek het powerhousemuseum met $10 entree wel een goed idee. Daar aangekomen bleek dat er een lord of the rings tentoonstelling was maar die kostte $19.50. We besloten om het maar bij het gewone museum te houden en we betaalden $10.

Achteraf was die $10 nog teveel want het was een erg saai museum. Het plaatje deed vermoeden dat je er allerlei leuke experimentjes kon uitvoeren maar dat was maar deels waar.

Na een tijdje in het powerhousemuseum rond te hebben gehangen op naar de chinese gardens. Omdat het al 4.30 was en de gardens om 5.00 sloten konden we erin voor $3.00 erin ipv $6.00. De gardens waren een zee van rust in het drukke Sydney en het was dan ook een raar gezicht om zoon chinees huisje te zien met op de achtergrond de wolkenkrabbers van Sydney.

Om 5.00 moesten we eruit en toen zijn we wat gaan eten in darling harbour. Na een quick snack besloten we eens te gaan kijken waarom er zoveel mensen bij een bepaalde boot stonden. Daar bleek een opname te zijn voor de Australische TRL (muziekprogramma). Na daar even gestaan te hebben en we zagen dat we dicht bij het IMAX theater waren besloten we om een IMAX film te pakken genaamd: Aliens of the deep.

Dat was niet echt een film maar meer een documentaire over het leven in de diepe oceanen. Zo diep dat er dus geen zonlicht komt en er dus ook geen fotosynthese kan plaatsvinden. Vreemd genoeg was er erg veel leven daar beneden en de link naar het alien gedeelte was dan natuurlijk ook het leven op andere planeten waar onder een diepe ijslaag misschien wel dezelfde oceanen zitten met mogelijk leven.

Op zich was het erg interessant. (nooit aan gedacht eigenlijk), maar goed, weer terug naar Glebe om na een paar biertjes bij de buren te gaan slapen.

Zaterdag 12-03-2005
Beetje uitgeslapen, rond een uur of 11 vertrokken we met de bus richting circular quay om daar de ferry te pakken. Deze ferry gaat naar Taronga Zoo. Daar aangekomen stapte we in de Sky Safari (stoeltjeslift) die ons naar de ingang van het park bracht. De zoo kost normaal $27.

Ik vond het maar een kleine dierentuin. Maar het had wel iets om wederom de skyline van Sydney te zien terwijl ik een foto maakte van een etende giraf. Na 2 uurtjes hadden we de zoo dan ook wel gezien en pakte we de ferry terug naar circular quay.

Daar aangekomen moesten we snel wat te eten pakken (cheeseburger) en ons naar Darling Harbour haasten voor de jetblast tour. Nadat we hadden ingecheckt kregen we een praatje over de veiligheidsvoorschriften en ze maakten ons nog eens duidelijk dat het niet om een gewone tour ging maar om een hazardous ride. Normaal zou deze boot $57 zijn voor 35 minuutjes.

We werden meegenomen naar een stukje buiten de haven waar de knakker die de boot bestuurde mooie powerstops maakte en rondjes spinde voor de ferries. Dit alles onder genot van wat mooie muziek. Na 35 minuutjes en zeiknat stonden we weer op het ‘vaste’ land van Darling Harbour waar we een biertje pakte op het terras.

Next op het programma was de Sydney tower. Daar zitten 2 restaurants in waar we met de kaart een gratis fles wijn konden krijgen bij een diner. Dus daar stonden we dan, op zaterdagavond.. uiteraard niet geboekt en het vrouwtje achter de desk vertelde ons dat alles was volgeboekt. Helaas pindakaas, we konden niet eens naar boven want je moest perse geboekt hebben daarvoor. Geen mooi uitzicht dus…

Dan maar op naar het Aquarium. Het aquarium kost normaal $26 en we hadden de kosten van de kaart dan ook ruimschoots terugverdient door deze 3 dingen op 1 dag te doen. Ik vond het aquarium ook maar erg klein. Ze hadden een mooie sharktunnel (zoals in seaworld) en dat was het dan ook wel.

Toen we bij het einde kwamen zei ik… huh, is dat alles, en Mike (die al eens eerder er was geweest zei, jep… told ya… ) naja, rond een uur of 8 stonden we dus weer in Darling harbour.

De bus gepakt naar huis en uitgestapt bij de japanner. Na lekker gegeten te hebben ff douchen en weer aankleden om uit te gaan.

We waren allebei erg moe en besloten om maar gewoon ff de bus naar George street te pakken (redelijk dicht bij huis, paar pubs/clubs). Helaas kwam er geen bus, dus dan maar de taxi. Na een gezellige avond gehad te hebben weer de taxi naar huis en naar bed.

Inleiding

Aggeggi.com, het bedrijf waar ik mijn stage eigenlijk loop is dus een webshop voor allerlei gadgets. Daarnaast fixen zij allerlei computerprobleempjes en verkopen ze ook computers. Aggeggi.com heeft een kantoortje in het magazijn van Roko Packaging dat een familiebedrijf is van de Bonello’s.

Vader Bonello is een tijdje geleden overleden en zoon John heeft Roko overgenomen. De broer van John, Simon, heeft het bedrijfje Aggeggi opgezet samen met neef Paolo.
Zoals je ziet, 1 grote familie.

Nu is 1 van de werknemers van Aggeggi.com erg betrokken in het werk van NWCC (north west community care) die zich inzetten om de north west community draaiende te houden. Zij organiseren allerlei activiteiten.

ALs je die 2 nou bij elkaar gooit krijg je dus een community gerichte organisatie waar de nieuwste technieken een belangrijke rol spelen. Samen hebben de 2 dan ook CTIC (Community Technology and Innovation Centre) opgericht. Deze organisatie wil mensen in communities helpen om in aanraking te komen met nieuwe technieken en om die mensen ook te leren hoe ze met die technieken om kunnen gaan.

Ze willen zelfs zover gaan dat er complete wijken ontstaan waar allerlei nieuwste technieken zijn ingepropt en daarbij kun je denken aan ieder huis breedband internet, met VOIP ( voice over ip) en camera’s door de hele buurt zodat je vanuit overal in de buurt kunt kijken wat er te doen is. ( grote broer kijkt naar je?? )

Er worden trainingen georganiseerd en CTIC wil werk gaan creeren voor mensen binnen de community. Ze willen een sustainable community maken die zichzelf dus kan onderhouden.

De opdracht
Mijn taak is om de website (die op dit moment alleen nog uit een logo bestaat) te gaan omtoveren in een informatieportal waar CTIC haar producten en services op kwijt kan. Ook moet er een soort van webshop komen waar allerlei producten worden aangeboden die de community kan kopen van CTIC waar CTIC minimaal winst op maakt en dat weer terug geeft aan de community… (ik vertel maar wat ze mij hebben verteld)

die informatieportal moet ook een deel bevatten waar communties die zijn aangesloten bij CTIC een stukje van hun informatie kwijt kunnen. Uiteraard moet die webshop gekoppeld worden aan de informatie portal omdat je als lagere school student je hele inventaris voor school kunt kopen bij CTIC, maar dan wil je natuurlijk wel dat de credits naar jou school/community gaan. (iets van fundraising)

Idee wat ik heb, ik zoek een mooie opensource informatieportal uit, ik zoek een mooie opensource webshop uit. En ga die dmv een zelf geschreven interface aan elkaar koppelen. (zo klinkt de opdracht toch nog interessant he Hanswillem )

Ook moet ik dan aan het einde een training gaan verzorgen die de mensen die dus met de site moeten gaan werken leert hoe ze er mee om moeten gaan, en hoe ze andere mensen dat kunnen duidelijk maken.

Dat is zoon beetje het idee wat ik heb op het moment. Misschien dat dhr Linnartz het daar niet mee eens is, en dan hoor ik dat wel via het pva.

Nog vragen???? jullie zijn vrij om te reageren en ik zal mijn uiterste best doen om ze te beantwoorden